Yavuz Sultan Selim padişah olmadan önce (o sıralar Trabzon Valisidir ve Safevi hükümdarı Şah İsmail’in kendileri için büyük bir tehlike oluşturduğunun farkındadır.) Şah İsmail’in ülkesine gider ve saraya girmenin yollarını arar. Birden aklına Şah İsmail’in satrancı çok sevdiği gelir, şahı o güne kadar mat eden kimse çıkmamıştır. Tabii, şaha olan korkunun da bunda payı vardır. Yavuz da büyük bir satranç ustasıdır ve Safevi devletinde köylerde, kasabalarda satranç oynayarak nam salar.
Şah İsmail bu kişiyi merak eder ve sarayına çağırır. Yavuz Sultan Selim ve Şah İsmail satranca başlarlar. Biraz zaman geçtikten sonra Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail’i mat ederek yener. Şah İsmail bu duruma çok kızar ve Yavuz Sultan Selim’e: “Sen nasıl şahını mat etme cüretinde bulunursun?” diyerek tokat atar. Yavuz Sultan Selim özür diler ve ülkesine döner.
Yavuz Sultan Selim, yıllar sonra 24 Nisan 1512 günü tahttan vazgeçen babasının yerine padişah olur. Hemen, Osmanlı Devleti için en büyük tehlike olan İran üzerine sefer hazırlıkların başlar ve sonra da yola çıkar. 23 Ağustos 1514 günü Çaldıran’da iki ordu karşılaşır.
Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail’i yener ve ardından o meşhur şiirini yazar:
Sanma Şahım / Herkesi Sen / Sadıkhane / Yar Olur
Herkesi Sen / Dost mu Sandın / Belki Ol / Ağyar Olur
Sadıkhane / Belki Ol / Alemde / Serdar Olur
Yar Olur / Ağyar Olur / Serdar Olur / Dildar Olur
Şiirin tercümesi şöyledir:
Şahım sen herkesi sadık yar sanma
Sen herkesi dost mu sandın, belki o düşman olur
Sadık ol belki o alemde komutan olur
Yar olur, düşman olur, komutan olur, sevgili olur
Bu şiiri önemli kılan diğer bi özellik de Yavuz Sultan Selim’in yazdığı dörtlükteki o muhteşem zeka göstergesidir. Şiirde ayırma işareti olan kelimeleri yukarıdan aşağıya okuduğunuzda aynı dörtlükle karşılaşırsınız. Bu da Yavuz’un şiirdeki ustalığına ve parlak zekasına bir örnektir.
Bir yanıt yazın