Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. “o olmazsa yaşayamam.” denemeyeceksin. Demeyeceksin işte . Yaşarsın çünkü. Öyle Beylik laflar etmeye gerek yokki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni. Senin onu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın.Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Çalştığın binayı , masanı , telefonunu,kartvizini. Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiç bir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. Onlarsız da yaşabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen eğer, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.Gökyüzünü sahipleneceksin, güneşi, ayı , yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. “o benim.” diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan birşeylerin , Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, yada pembeye. yada cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden , çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın.Ucundan tutarak…
Bağlanmayacaksın, Öyle körü körüne … Can Yücel
Bir yanıt yazın