Öyle anlar vardır ki hayatımızda hiç o kadar üretken olmamışızdır…
Çalışırız çalışırız yorulmayız… ta ki hedefe ulaşana dek..
Hedeften sonraki boşluk anını ise depresyon haline giriş bileti olarak düşünebiliriz.
İşte o yoğunluğu çekerken hayıflanmamız boşuna, bunlar mutlu anlarımız aslında..
Keşke hep yoğun olabilsek…
Keşke hep uğraşacak meşguliyetlerimiz olabilse….
Depresyon haline giriş bileti
-
Aralık 9, 2008 at 11:21 pm
doğru bir tespit diyebiliriz. çok yoğun temponun ardından bütün gücünüzle çalışırsınız rahat bir nefes alabilmek için ama işler bitince aslında yoğun olmayı sevdiğinizi anlarsınız.
Reply -
Aralık 17, 2008 at 10:50 am
bir bilette ben istiyorum bu depresif duruma
Reply
yo yo istememliyim çünkü depresyondayım:)
işe gitmek zor geliyor mutsuz hissediyorum kendimii 😛 -
-
Aralık 17, 2008 at 10:54 am
yoo öyle bir arzum yok 🙂
sadece bu tatil tembel etti beni şimdi de işe konsantre olamıyorum
Reply -
